Hallo ik ben Jeroen Rijkers, gitarist van Bulldog-LT. Bespeel dat houten ding ongeveer al vanaf m'n 12e jaar, in ieder geval poogde ik in het begin dat ding te bespelen. Na de geweldige ontdekking dat ik daadwerkelijk alle zes de snaren kon gebruiken besloot ik mezelf maar voor de leeuwen te gooien en te beginnen in m'n eerste bandje B.O.M wat vrij vertaald betekende Boeren Onder Mekaar... (dat zegt dus al voldoende) op de een of andere onverklaarbare manier werd ik ook meteen gebombardeerdt tot sologitarist, en jawel ik zat dus weer op een snaar te spelen! Hmm terug bij af!

Na een paar jaar met B.O.M. intensief getourd te hebben (met name de repetitieruimte) was ik toe aan een nieuwe uitdaging! Het werd Maïs-Stro. Maïs-Stro speelde in eerste instantie nederlandstalige rockcovers, maar na verloop van tijd slopen er wat engelstalige nummers bij en werd al vlug de hele set engelstalig. Ook daar heb ik weer de nodige ervaring opgedaan en besloot na alweer een paar jaar samen met Niek (drummer) en Tony (toetsen) samen met Jr Lee en Joris General-Lee op te richten.

Ondertussen richtte ik me ook heel even op het maken van eigen muziek. En wel met Warfare uit Erp. Na ongeveer een half jaar hield ik het echter weer voor gezien bij Warfare omdat ik daar niet echt op mijn plaats was. Met name de muziekstijl (Hardcore Metal) kon mij persoonlijk niet zo bekoren. Dus na welgeteld 1 optreden waarbij ik toch al een beetje buiten de boot viel (ik speelde op een Jazz-gitaar terwijl alle andere gitaristen van die snelle "metal" gitaartjes bij hadden) besloot ik er maar mee te kappen.

Maar gelukkig was General-Lee inmiddels een feit, en kreeg ik er ineens een taak bij. Spontaan wezen mijn mede bandleden mij erop dat ik naast het voor mij inmiddels vertrouwde gitaar spelen, ook nog eens moest gaan zingen. Nouja zingen? Ik kreeg meteen van die extreme zanglijntjes zodat je toen nog niet echt van zingen kon spreken (zeker in het begin niet) Maar vastberaden als ze waren dwongen ze me toch vooral door te gaan. Gelukkig gaat me dat nu wat beter af!

Halverwege 2002 besloot ik samen met Tonny, die General-Lee inmiddels verlaten had, een bluesrock band op te richten, wat uiteindelijk dus Bulldog-LT bleek te zijn. General-Lee stopte in 2005, waarna ik al redelijk snel benaderd werd door de heren van The 1.90's. The 1.90's speelde op dat moment stevige alternatieve rock covers, wat al snel richting de stonerrock covers ging. Ondertussen spelen The 1.90's nu alleen nog eigen werk. En de goed ontvangen eerste eigen MCD "Un Neuf Zero" is inmiddels ook een feit.